Tim Peeters is erkend psycholoog (KU Leuven) en erkend psychoanalytisc psychotherapeut (KU Leuven)
Hij heeft deze studies met verscheidene vakken uit psychiatrie, antropologie, geschiedenis en wijsbegeerte aangevuld .

Omdat ik professionalisme hoog in het vaandel draag, neem ik regelmatig deel aan bijscholingen en ben ik actief binnen verschillende studie- en intervisiegroepen. Daarbij gaat mijn interesse in het bijzonder uit naar psychotrauma, culturele en juridische aspecten binnen de verschillende psychologische disciplines en oorlogsslachtoffers.

Ik ben lid van de Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Psychotherapie (VVPT), de Nederlandstalige Vereniging voor Psychotrauma (NTVP), European Society for Traumatic Stress Studies (ESTSS), International Society of Psychology of Religion (IAPR), Vlaamse Verenigng voor Klinische Psychologen (VVKP), BAPS, BPC, Belgische federatie van Psychologen (BFP) en ben erkend psycholoog door de Belgische Psychologencommissie.

Naast psychotherapie geef ik ook regelmatig bijscholingen en lezingen omtrent psychotherapie, psychoanalyse, slaaptraing, trauma, therapie en oorlog, religie, rituelen, kunst en antropologie. Ik schrijf recensies en ben actief (geweest) binnen organisaties zoals o.a. de diensten Internationale Samenwerking en Tracing van het Rode Kruis – Vlaanderen en KVG.

Ik werk uitsluitend in mijn privépraktijk maar heb op aanvraag ook consultaties in Herent (GC Alpe) en in Heverlee (De Groeipraktijk). Daarnaast werk ik regelmatig samen met instellingen zoals Oostrem (Herent), Sociale Huizen (OCMW’s ), Wijkgezondheidscentra (Leuven en Antwerpen) MCH Leuven, CGG’s, Vormingplus, KU Leuven, VSPVU (Amsterdam), Kareld De Grote-hogeschool (Antwerpen) en scholen.

Tempierenhof

De praktijk bevindt zich in een oude vroenhoeve (zeventiende eeuw). Zoals tal van historische panden heeft ook deze oude vierkantshoeve haar aandeel gekregen van branden en verbouwingen die een aanzienlijk deel van haar authentiek karakter vernietigden. In 1972 kwam hierin echter een kentering ten goede. De vorige eigenaars kochten het pand dat in de late jaren 60 al deels tot “fermette” was verbouwd. Met alle gevolgen van dien. Het was noodzakelijk om helemaal te herbeginnen.

Zorgvuldig werd gezocht naar de juiste bouwmaterialen en architectonische details. Toen omstreeks 1985 ook de aanpalende schuur kon worden aangekocht, lag de weg open voor een volledige reconstructie met behoud van alles wat nog gered kon worden, maar vooral met het doel om het karakter van het totale complex in ere te herstellen.

Na meer dan veertig jaar restauratie en verbouwingswerken kon ook de omgeving worden aangepakt. Er kwam een verzorgde en aangelegde tuin met oude boomgaard, schapenweides en een deel bebossing, overeenstemmend met wat er op oude kaarten nog te zien was. Hierdoor ligt het historisch pand nu midden in een oase van rust en een zee van groen.  Naast therapie en consulten bij artsen, worden er ook culturele activiteiten georganiseerd en wordt het geheel ook door natuurverenigingen gesuperviseerd.

Naar aanleiding van “de Zaak Kaat Bollen” zou ik graag het artikel van collega Nicole Vliegen willen delen…..

dinsdag 12 januari 2021 om 3.25 uur

Psychologen moeten wel degelijk nadenken over hoe ze zichzelf uitdrukken en presenteren in hun privéleven, schrijft Nicole Vliegen. Dat kan de relatie met hun cliënten beïnvloeden.
Wie ervoor kiest om psycholoog of psychotherapeut te worden, kiest er ook voor om iets van zijn persoonlijke vrijheid af te staan. Om anderen te kunnen helpen, is het cruciaal dat je je eigen verlangens en wensen soms opzij schuift, samen met je oordelen en vooroordelen. Je moet de ander kunnen ontvangen en benaderen without memory or desire zodat die zich ten volle kan uiten en zichzelf kan ontdekken en verkennen in de relatie met jou als hulpverlener. Cliënten willen hun eigen noden en verlangens centraal kunnen stellen bij hun hulpverleners, hun eigen angsten, (seksuele) fantasieën en (seksuele) trauma’s.

Een psychotherapeut is gelukkig geen wit scherm, geen koel iemand die geen wensen en verlangens kent, geen neutrale aseksuele figuur. Kortom, niet iemand die leeft without memory or desire . Maar een psycholoog heeft wel een extra opdracht: goed nadenken over hoe en waar je toont wie je bent. Ook andere hulpverleners in de sector van de lichamelijke en geestelijke gezondheidszorg moeten zich daarover bezinnen, en dat vergt best wat zoekwerk.

Confronterende foto’s
Hoe en waar ontvang ik mijn cliënten? Wat zegt de inrichting van mijn professionele werkruimte over wie ik ben? Zouden de zichtbare en nadrukkelijke foto’s van mijn kinderen in mijn werkruimte iemand ervan kunnen weerhouden om te spreken over het verdriet van een onvervulde kinderwens? Vergeet ik niet dat sommige gezinnen zich geen vakanties kunnen permitteren, wanneer ik foto’s van een luxueuze vakantie op mijn openbare Facebookaccount post? Die sexy foto’s aan het zwembad, maken die het me niet lastiger in de therapieën van slachtoffers en daders van seksueel geweld? Houd ik er rekening mee dat mijn verslaafde cliënten me minder ernstig kunnen nemen sinds ik foto’s heb gepost waarop ik zichtbaar dronken geniet van vrouwelijk schoon, en dat ze me daarover kunnen aanspreken? Denken over die zaken behoort tot de basisattitudes en -vaardigheden van elke psycholoog.

Hoe privé zijn sexy foto’s op sociale media en een webshop voor seksspeeltjes?
Een psycholoog is een mens met eigen wensen en verlangens, eigen angsten en problemen, en heeft net als ieder ander het recht om zichzelf te ontwikkelen en te uiten in de privésfeer. Een psycholoog heeft het recht om binnen die privésfeer dronken te zijn, seksualiteit te beleven, te genieten van vakanties. De opdracht is vooral – net zoals voor elke andere hulpverlener – om te zoeken naar een goed evenwicht tussen je persoonlijke leven en ontwikkeling en de relatie met je cliënten in de therapiekamer, want alleen dan kun je je hen alle kansen geven op een werkzaam psychotherapeutisch proces.
Dat is geen makkelijke opdracht in tijden van Facebook en Instagram. Hoe privé zijn sexy foto’s op sociale media en een webshop voor seksspeeltjes? Hoe houd je die zeer duidelijke uitingen van wie je bent buiten je professionele relaties? Kun je het überhaupt verantwoorden als psycholoog te werken én dildo’s aan te prijzen?

Hoe is het voor de cliënten?
Ik ben op geen enkele manier betrokken bij de beoordeling van de Psychologencommissie van Kaat Bollen (DS 11 januari) en spreek me zelf niet uit over wat al dan niet terecht is. Ik hoop dat de commissie haar werk goed gedaan heeft, en dat ze vooral de (soms kwetsbare) cliënt centraal heeft geplaatst. Ik kan me voorstellen dat de leden zich hebben afgevraagd wat het voor sommige cliënten kan betekenen, wat het kan oproepen en teweegbrengen in therapeutische processen, als je zoveel ziet en weet van je psycholoog in dat zo kwetsbare domein van de seksualiteit.

Ik hoop dat de commissie dat heeft besproken met Kaat Bollen, en dat zij kan uitleggen en aantonen hoe ze daar bedachtzaam en professioneel mee omgaat – steeds met de deontologische code van de Belgische Psychologencommissie en de toonaangevende American Psychological Association in het achterhoofd.
Nicole Vliegen